همکار دوست داشتنی...

و دیشب آخرین شب بودن درکنار یکی از ناب ترین آدم های زندگیم بود...خداحافظی مثل دیدن خاک مرده است که سردی میاورد..برای همین ترجیح دادیم خداحافظی نکنیم.......ده سال از خودم بزرگتر بود...اما پرانرژی تر از من ... یاد پارسال ولنتاین کردیم که پیش هم بودیم....پارسال که گریه کردم برای زندگی...خدایابابت این آدم های بی نظیر زندگیم شکرت